واية وردة الحياة. البارت الخامس بقلم ندى محمد، ومريم عماد حنفي .عبر مدونة كوكب الروايات
رواية وردة الحياة. الفصل الخامس
هدي : دا بيشاورلنا.
ورد: اى دا خالو محمد
ترمى الشنطه وبتجرى على محمد تنط عليه وهو يشيلها ويطوحها تحضنه ودموعها تنزل.
محمد:و حشتينى يا وردتى لي الدموع دى بس
ورد: من فرحتي ي قلبي برجعوك بالسلامة وبعدين مقولتليش لى انك هتيجى عشان هفضيلك نفسى واعملك كل الاكل إللى بتحبه.
محمد :علشان كنت عايزك تتفاجئي.
ورد:بجد احسن مفاجاه شوفتها.
هدي: والله إللى يشوفكم حاضنين بعض كدا هيقول متجوزين
ورد:يقولو إللى يقولوه دا اخويا الغالي ولازم احضنه متحرمش من وجوده
يلا ي محمد نروح عشان تشوف اخواتك
*ف بيت ورد.
عبدالرحمن:طيبببب طيب براحه
ورد: افتح يا عم ساعه
محمد:ازيك يا عبدالرحمن
ورد: اى الريحه الجميله دى
احمد طالع هو وانس ومتبهدلين
احمد:اى رائيك
ورد: اى دا انتو كنتو عارفين انو جاى
انس:واللّه قولتلهم انهم يقولولك بس محمد قال انو عايز يعملهالك مفاجأه.
ورد:بقا كدا تخبو عليا طب واللّه حسابى معاكو بعدين .
عبدالرحمن:استهدى بالله كدا يا منااااار
ورد:اسكت ياض
انس:غيرو بس دا انا عاملكو صنيه مكرونه بشاميل ان ما اى تاكلوا صوابعكم وراها
ورد:دقيقتين وهبقا قدامكم.
اتلمو كلهم واكلو و ورد وعبدالرحمن قعدو يغسلو المواعين وبعد كدا فضلو سهرانين بليل هزار وضحك.
احمد: بكرة الخطوبة
ورد: بجد بسرعه كدا
احمد:ما انا اتقدمتلها رسمى من شهر واتفقت أنا وأبوها على كل حاجه.
ورد:طب مش تقولى علشان انزل اجيب طقم الخطوبة.
أحمد:مش محتاجه دى الفاتحة على الضيق واول ما محمد يخلص جيش هنعمل الفرح.
ورد:طب خلاص ماشى اخيرا هنفرح بيك بقي ربنا يتمملك ع خير ، تصبح ع خير ي ابيه باست ع راسه ودخلت تنام
اليوم التانى
روحنا عند العروسه وقرينا الفاتحه واحمد كان فى قمة الفرحه و ورد مكتتش مصدقه وكل ما تشوفه مبسوط بخطيبته تدمع من فرحتها كمان كلهم كانو فرحانين بركوله واليوم خلص .
بعد اسبوع محمد مشى على الجيش ساره برضو بتكلم ورد و ورد بترفض .
احمد يفتح الباب على ورد: مالك سرحانه في اي؟
ورد:مفيش عادى .
احمد:أممممم بقولك صح مش متقدملك عريس
ورد: نععععععععم
احمد :أهدى بس لما اكمل الاول
ورد:قول قول
أحمد: أسمه سيف
ورد وشها بدا يقلب الوآن
أحمد :مالك ؟
ورد:مفيش كمل.
أحمد:فى تالته كليه هيبقا وكيل نيابة من عيله كويسه طلب ايدك وقال انو مش هيخطبك دلوقتى لما تدخلى الكليه علشان ميشغلكيش عن الدراسه وكدا يعني السنة الجايه باذن الله.
أحمد لقاها سرحانة :ورد ورد
ورد: ايوا معاك كمل.
احمد:كمل أى دا انتى سرحتى منى خالص هو فى حاجه .
ورد:لا لا مفيش.
احمد:علفكره هو قالى انو بعت اخته اكتر من مره وانتى رفضتى ودا إللى شجعو علشان يتقدم رسمى.
ورد: وانت قولتله ايه ؟
أحمد: قولتله استنا لحد متخلصي السنادى وتدخلي الكليه ونقرأ الفاتحة ومفيش جواز غير بعد التعليم ولا انتى اى رائيك .
ورد: دا الصح والراي يرجعلك انا بثق فيك ي ابيه اللي تشوفه.
أحمد باس راسها : ربنا يباركلك بس باين كدا عاجبك الموضوع .
ورد تتكسف اكتر وشها يحمر : لا عادى يعنى بس حبيت انه دخل البيت من بابه مش اكتر .
احمد: اه فعلا باين عليه راجل .. يلا بقا أنا داخل انام.
ورد:تنام برضو ولا تكلم خطيبتك.
احمد: هههههه احبك وانت فاهمنى.
ورد: الله يسهله وتغمزله .
الساعه جت 12بليل وعبدالرحمن يدخل على ورد .
ورد:اى دا انت لسه صاحى؟
عبدالرحمن: اه مش جايلى نوم.
ورد: لى بس كدا .
عبدالرحمن بخبث: مش لو كنتى ظبطيلى هدى كنت زمانى مشغول فى حاجه زى احمد وانس
ورد: انا قولتلك مية مره فكك من هدى والا دى ي عبدالرحمن.
عبد الرحمن: تصدقى بالله أن انا والله بعتبر هدى دى زى اختى بالظبط.
ورد: ازاي؟!
عبدالرحمن: يعنى انا ولا معجب بيها ولا حاجه بس بحب أشوفك وانتى متعصبه علشانها بحب اشوفك وانتى بتدافعى عنها وانتى بتقولى انها احسن واحده فى الدنيا وانتى مش مستعده تخسريها مهما كان اى السبب بحب اشوف حبك لصحبتك وعلفكره انس واحمد عارفين كدا
ورد:يعنى كل دا كنت بتغظنى .
عبدالرحمن:اه اقسم بالله
يدخل عليهم احمد:اى دا أنتو لسه سهرانين الوقت اتاخر.
ورد:صح يا خالو هدى كلمتنى وقالتلى اننا هنغير المستر بتاع الانجلش فى ثالته ثانوى.
احمد:ماشى إللى يريحكو بس اول يوم هتروحي فيه فكرينى اجى اوصلك علشان ابقا عارف المكان.
ورد: حاضر، تصبح ع خير ي خالو.
احمد : وانتى من اهل الخير ي حبيبة خالو نوم الهنا. يبوس راسها ويخرج.
صباح يوم جديد .
هدى بصدمة : بتهزري
ورد:والله زى ما بقولك كدا سيف أتقدم رسمى.
هدى:اى دا أى دا مش دى سحر يابت.
ورد: اه تصدقى دى جايه علينا.
سحر: ازيك يا ورد.
ورد :الحمد للّه.
سحر: اتفضلى.
ورد: اى دا؟!
سحر: افتحيها بس.
ورد: الله السلسله دى فضه صح .
سحر: اه عجبتك؟
هدى : بس بمناسبة اى الهديه دى
سحر: هو اولا دى مش انا اللى جيباها دا سيف .
ورد:طب اتفضلى انا أسفه مش هقدر اخدها.
سحر:لى بس كدا علشان خاطرى خوديها اعتبرينى انا اللى جيباها علشان خاطرى متكسفنيش، كل مره تكسفينى كدا.
وردة: صدقيني مش هينفع.
سحر: صدقينى انا هينفع سلام بقا علشان متاخره.
ورد:استنى بس اسمعي
سحر: سلام
هدى: هى السلسله مش عجباكى
ورد:بلعكس دى جميله بس مينفعش اخدها وبعدين لما يسألوني فى البيت منين السلسله دى أرد اقول أى
هدى:قولى الحقيقه وأنتى من امتى بتكدبى عليهم .
ورد:عارفه يس هقولهم ازاى.
هدى: اتصرفى.
ورد: هشوف ربنا يستر، يلا سلام عشان اتاخرت .
عبدالرحمن:ورد يا ورد يا بنتى
ورد: ايوه معاك أهو
عبدالرحمن: معايا اى بس دا انا بقالى ربع ساعه بنادى.
ورد: بجد مخدتش بالى.
أنس: مين شاغلك يا ست هانم
ورد:مفيش والله
انس: مش قولتلك يا احمد متقولهاش على العريس علشان متشغلش بالها.
ورد:اى دا أنت عرفت؟؟
عبدالرحمن: دا محمد إللى فى الجيش عرف .
أحمد: فى حاجه مضيقاكى يا لولو.
ورد: لا يا خالو .
احمد:مش عارف حاسس أن فى حاجه بس لما تحبى تحكى أنا موجود.
ورد: حاضر.
الساعه جت ١١ احمد بيخبط على ورد
ورد:اتفضل يا خالو.
أحمد:عامله أى .
ورد: بخير الحمد لله وخطيبتك عامله اى
أحمد:كويسه
ورد:صح عايزه اوريك حاجة.
احمد: اى دأ
ورد:افتحها بس
احمد:حلوه السلسله دى مين جايبهالك.
ورد: !؟
احمد:مالك يا بنتى
ورد:الصراحه سحر هى إللى عطيتهالى
احمد:سحر مين
ورد:اخت سيف وقالتلى ان هو إللى باعتهالى واللّه العظيم انا مكنتش هاخدها بس هى قعدت تتحايل عليا وتقولى متكسفنيش ولو انت عايزنى ارجعهالها ماشى هرجعها المهم إللى يرضيك انت ومتبقاش زعلان منى هااا ساكت لى .
احمد بيبتسم : انتى عارفه انا دلوقتى عرفت ان تربيتى ليكى وتعبى مرحوش على الفاضى حاسس أنى عرفت اربى بجد لان بكل بساطة أى بنت غيرك كانت هتقول ان الهديه دى من صحبتى بس انتى عملتى عكس كدا انتى قولتى الحقيقه بجد انا فخور بيكى ويا ستى مترجعهاش وانا هتكلم معاه وهقوله ميبعتش حاجه تانى.
ورد: يعنى انت مزعلتش
احمد: تؤ تؤ فخور بيكى ويبوس ع راسها.
ورد: بجد ربنا يخليك ليا ومتحرمش منك .
احمد: ويخليكى ليا ي اغلي ما ليا.
فاتت شهور ومحمد خلص جيش وورد بدأت رحلتها فى تالته ثانوى.
ورد: انس انا ماشيه على الدرس.
انس:ماشى خلي بالك من نفسك ٠
ورد: علفكره الاكل جاهز جوه لما تجوعو ابقا حطو وانا اكلت متستناش رجوعي.
أنس:تسلميلنا يا قلبى ربنا يبركلنا فيكي ويوفقك.
ورد: يارب يلا سلام ي نوسه . قفلت الباب بسرعه وفضلت تضحك ع تهزيقه ليها من جوه
انس: نوسه ي ام لسان ونص لما تجيلي بق شحط طول بعرض خريج رايح اتجوزت واجيب بنت قدها يتقلي نوسه يعيني ع رجولتي الل راحت ع ايدها ام لسان دى لما تجيلي.
هدئ: يلا يا بنتى علشان متأخرين.
ورد: ث بس اربط الكوتش ملحقتش اربطه عشان جريت من انس
هدى: كعادة شقوتك اكيد يشكلتي فيه.
ورد:طبعا وابقي ورد ازى لو مطلعتش صوت كل واحد فيهم المهم هو اسم المستر أى .
هدى:مستر طارق .
ورد:يارب يطلع شرحه حلو.
احمد: ورد ي ورد استنى.
ورد: نعم يا خالو.
احمد:استنى اوصلكو علشان اعرف المكان .
ورد:ماشى يلا .
ورد واحمد وهدى وصلو عند بيت المستر واحمد فى حاله ذهول تماما..
ياتري اي سبب حالة احمد؟!
قراءة ممتعة .
مستنيا رائيكم..
تفاعل بقي وتوقعتكم .
يتبع الفصل السادس اضغط هما
تعليقات
إرسال تعليق